خوزستان، سرزمینی از قهرمانان، تشنهی مدیری است که بتواند پل بزند و امکانات بیاورد، نه کسی که تنها دیوار بکشد و در نهایت، تماشاگر خالی ماندن صندلیهای هماندیشی باشد.
وقتی ورزشکاران حس کنند در محیط داخلی مورد حمایت نیستند و تنها به عنوان منبع درآمد برای نهادهای اداری دیده میشوند، جذب شدن توسط کشورهای دیگر یا تغییر مسیر حرفهای و سواستفاده از ملیت و هویت آنها نتیجه طبیعی این بیتوجهیها خواهد بود.