ایجاد آسیب های اجتماعی با سوءمدیریت هیات کاراته

کلمه نیوز – در حالی که استان خوزستان همواره به عنوان قطب پرورش ورزشکاران نخبه در رشته کاراته شناخته می‌شود، اما در سال‌های اخیر، شکاف عمیقی میان مدیران هیات استانی و جامعه‌ی«سبک‌های آزاد» ایجاد شده است.

این شکاف، امروز به نقطه‌ای رسیده که مربیان و فعالان سبک‌های آزاد برای برگزاری هرگونه برنامه آموزشی، لیگ استانی، مسابقات منطقه ای و فراسبکی و حتی اخذ یا ارتقاء درجات فنی و تخصصی خود ناچار شده‌اند مسیرهای جایگزینی از سازمان ها، ارگان ها و هیات های استان های دیگر را انتخاب کنند. چراکه درهای هیات استان به روی مجوزهای قانونی این بخش بسته شده و یا مشمول سهم خواهی های گزاف و خارج از عرف شده است.

باعث تأسف است در حالی که هیات استانی با جدیت تمام هزینه‌های مربوط به برگزاری کلاس‌های داوری و دوره‌های تخصصی سبک‌های آزاد را از جیب مربیان و ورزشکاران این رشته دریافت می‌کند، اما در زمان حمایت از برگزاری مسابقات یا تجهیز این بخش، همواره با استدلال «کمبود بودجه» رو به رو می‌شویم. این تضاد در عملکرد(دریافت هزینه اما عدم سرمایه‌گذاری در برگزاری لیگ)، پرسش‌های جدی در مورد شفافیت مالی و اولویت‌بندی‌های مدیریتی در هیات استانی ایجاد کرده است.

نمونه بارز این بی‌تفاوت‌ها را می‌توان در مورد قهرمانان ملی و بین‌المللی استان دید. برای مثال«حیدر عساکره» یکی از نام‌های درخشان کیوکوشین کشور که توانست در مسابقات معتبری در ژاپن مقام اول را کسب کند، متاسفانه هیچ‌گونه تقدیر، تشکر یا حتی اشاره‌ای در رسانه‌های رسمی هیات استانی دریافت نکرد. وقتی یک قهرمان در سطح جهانی پرچم ایران و استان را سربلند می‌کند اما در خانه خود نادیده گرفته شود، این پیام به سایر ورزشکاران می‌رسد که تلاش‌هایشان دیده نخواهد شد.

وضعیت غیرشفاف مذکور و نادیده گرفتن قهرمانان بین‌المللی، زنگ خطر سوءمدیریت در هیات استانی را به صدا درآورده است. ما پیش از هر چیز خواستار پاسخگویی مدیران هستیم، اما در صورت تداوم این رویکرد، لزوم مداخله فوری نهادهای نظارتی و بازرسی برای بررسی نحوه گردش مالی و عملکرد اداری هیات استانی بیش از پیش احساس می‌شود که خود باعث آسیب های اجتماعی غیرقابل جبرانی به این جوانان استان خواهد شد. ورزشکاران خوزستان اجازه نخواهند داد سرمایه‌های انسانی و مالی استان در سایه بی‌تفاوتی و عدم شفافیت تلف شود.

این رویکرد مدیریتی، نه تنها باعث دلسردی قهرمانان می‌شود، بلکه در بلندمدت زمینه را برای«مهاجرت استعدادها» فراهم می‌کند. کما اینکه جمعیت قابل توجهی از این ورزشکاران یا به مهاجرت فکر می‌کنند و یا در حال برنامه ریزی و اقدام به آن هستند. وقتی ورزشکاران حس کنند در محیط داخلی مورد حمایت نیستند و تنها به عنوان منبع درآمد برای نهادهای اداری دیده می‌شوند، جذب شدن توسط کشورهای دیگر یا تغییر مسیر حرفه‌ای و سواستفاده از ملیت و هویت آنها نتیجه طبیعی این بی‌توجهی‌ها خواهد بود.

امید است مقامات ورزش استان و سازمان‌های بالادست، برای جلوگیری از فرسایش سرمایه‌های انسانی خوزستان، نگاهی دقیق به عملکرد مدیریتی هیئت استانی در بخش سبک‌های آزاد داشته باشند.